UDAR MÓZGU
Udar mózgu stanowi niezwykle istotny problem ze względu na dużą zapadalność oraz poważne skutki zdrowotne. Rocznie w Polsce około 75 tys. osób dostaje udaru mózgu. Szacuje się, że na świecie jest to ok. 1,5 mln osób rocznie. Zdecydowanie częściej występują udary niedokrwienne (72-86%), niż krwotoczne - tzw. wylewy (9-18%). Najczęstszą ich przyczyną są zmiany miażdżycowe (stanowią ok. 40%). Udar jest jedną z trzech (obok chorób serca i nowotworów) najczęstszych przyczyn zgonów i jednocześnie najczęstszą przyczyną trwałej niepełnosprawności osób po 40 roku życia. Zachorowalność drastycznie wzrasta wraz z wiekiem, np. w wieku 45-55 lat ryzyko udaru wynosi 1/1000, natomiast w wieku 65-75 lat już 1/100 na rok. Średnio co 15 min. jedna osoba w Polsce dostaje udaru mózgu, ale tylko co trzecia z nich potrafi rozpoznać jego symptomy.
Udar mózgu może przyjąć wiele form, ale charakterystyczne objawy to:
- osłabienie lub paraliż mięśni twarzy, ramienia, nogi po jednej stronie ciała;
- odrętwienie, zaburzenia czucia jednej połowy ciała;
- trudności w rozumieniu i wypowiadaniu słów, niewyraźna, bełkotliwa mowa;
- zawroty głowy, utrata równowagi, bądź nagły upadek bez przyczyny;
- osłabienie lub utrata widzenia;
- nagły, ostry, nietypowy ból głowy;
- trudności w przełykaniu.
Najbardziej niepokojące są doniesienia, iż współczynnik umieralności osób z udarem mózgu jest jednym z najwyższych w Europie i ma tendencję wzrostową. Równie niekorzystne wyniki osiągamy pod względem niepełnosprawności osób po przebytym udarze – 70% na tle 50% wskaźnika w krajach wysoko rozwiniętych.